?️ شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۳
◾خورشید لارستان به مناسبت روز معلم و پاسداشت مقام بلند فرهنگیان این سرزمین، گفتوگویی داشته با چند تن از پیشکسوتان فرهنگی شهر خور. بخش اول گفتگوی ما با ناصر طالبی مدیر سابق مدرسه خواجهنصیر دیروز منتشر شد. اینک بخش دوم و پایانی گفتگو منتشر میشود.
۸. با توجه به فضای سنتی جامعه و عدم استقبال خانوادهها از تحصیل دختران در دهههای قبل، شما و قشر فرهنگی شهر چگونه با این مساله روبرو میشدید؟
دانشآموزان دختر هم با تشویقهای که کردیم و با تبلیغاتی که داشتیم به مدارس راه پیدا کردند. بهطوریکه سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ که خودم علوم و ریاضی تدریس میکردم کلاسهای مختلط داشتیم. در پایه سوم راهنمایی ۱۲ نفر دختر و ۱۲ نفر پسر در کنار هم بودند و فقط و فقط به تحصیل فکر میکردند. به طور قطع میگویم که در طول سال حتی یک مورد اصطکاک بین دختران و پسران به وجود نمیآمد و حتی یک مورد شکایت از این موارد وجود نداشت. فضای خوبی بود و همگی خواهرانه و برادرانه در کنار هم سالها را سپری میکردند.
۹. اگر بخواهید سه تن از بهترین شاگردانتان را نام ببرید از کدام یک یاد خواهید کرد؟
میتوانم از محمدرضا اکرمی، عبدالرحمان عزیزپور و عبدالرسول قاضیپور یاد کنم که هر کدام خداراشکر دارای پست و مقام والایی هستند. و البته که هستند دوستان دیگری که ممکن است اکنون حضور ذهن نداشته باشم ولی دانشآموزان دختر و پسری داشتیم که بهصورت مختلط در مدرسه حضور داشتند و بسیار متین و موقر بودند که به نیکی از همه آنها یاد میکنم.
۱۰. به نظر شما دانشآموزان نسل جدید چه تفاوتهایی با نسل دوران شما دارند؟
بله دانشآموزان نسل جدید را نمیتوان با نسل قدیم مقایسه کرد برای اینکه امکانات امروزه از جمله تلفن و رایانه و فضای مجازی در آن زمان وجود نداشت. و با توجه به اینکه خانوادهها هم مثل قدیم نیستند و تمام امکانات را در اختیار بچهها قرار دادهاند و متاسفانه چندان نظارتی هم بر این مسائل ندارند.
۱۱. قبول دارید که مدیریت دانشآموزان امروز به مراتب دشوارتر از نسل مطیع گذشته است؟
بصورت جزئی بله. اما در کل مدیریت مدرسه چندان متفاوت نشده است. بلکه با مدیریت، درایت و توجه به تفاوتهای فردی میتوانیم به موفقیت برسیم.
۱۲. به طور کلی با تنبیه موافقید یا مخالف؟ و امروزه که تنبیه ممنوع شده مدرسه چگونه میتواند دانشآموزان خاطی را کنترل کند؟
من حیثالمجموع تنبیه چیز خوبی نیست. این را بگویم! اما اینکه کلا بخواهیم از تنبیه حرف بزنیم که تنبیه باشد یا نباشد بنده چندان موافق نیستم. همه چیز در جای خود باید باشد. که البته تنبیه صرفا تنبیه بدنی نیست. خانوادهها باید بدانند که مراحل مختلفی از تنبیه را برای کنترل فرزند میتوان در نظر گرفت.
۱۳. اگر به گذشته بازگردید باز هم شغل معلمی را انتخاب میکنید؟
بله صددرصد باز هم این شغل را انتخاب میکنم و به این شغل برمیگردم. الان در این سن و سال هم مایل هستم به مدرسه برگردم کمااینکه چندین بار به مدرسه محمدطالب رفتم و آنجا با دانشآموزان به یاد دوران گذشته صمیمانه گفتگو داشتم. من به این شغل علاقه داشتم. چرا که قبل از ورود به آموزشوپرورش، دو سال در بانک صادرات مشغول به کار بودم. اما زمانیکه مدرسه راهنمایی راه افتاد در آزمون ورودی شرکت کردم و با رتبه ۱۱ در دانشسرای راهنمایی شیراز مشغول به تحصیل شدم. البته حقوق هم میگرفتم در دوران دانشجویی. بسیار علاقه داشتم که در خدمت آموزش باشم و معتقدم کلاس درس بسیار مقدس است و انسان به کمال شخصیتی میرسد. برای همین ۳۳ سال در آموزشوپرورش خدمت کردم.
۱۴. فرزند شما نیز امروز همانند خودتان به جرگه معلمین پیوسته است. آیا شما در این انتخاب نقش داشتهاید؟
بله من هم به فرزندم این پیشنهاد را دادم. با وجود این که خودش در ابتدای کار چندان علاقهای نداشت. چون به این فکر میکرد که از نظر معیشت و درآمد ممکن است زندگی برایش مشکلساز شود. هرچند که علاقه به این شغل داشت اما من اصرار داشتم که اینکار را انجام دهد و خدا را شاکرم که به این مهم دست یافت و الان هم در خدمت جامعه شهر خور است. الان هم علاقهمند شده به این شغل و از این کار بسیار خوشبخت است و به این کار افتخار میکند. به والدین هم پیشنهاد میکنم که برای فرزندانشان بیشتر به این حرفه توجه کنند.
۱۵. با توجه به کاهش بیسابقه ارزش پول ملی و سیل مهاجرت همشهریان به کشورهای عربی برای کار و کسب درآمد، چگونه میتوان همچنان نسل امروز را به ادامه تحصیل ترغیب کرد؟
بله معیشت زندگی سخت است و امیدوارم این سختیها زودگذر باشد و این دوران پایان یابد. درست است اکنون تفاوت درآمد بین ایران و حوزه خلیج فارس زیاد شده اما برای همین امر هم باید سطح سوادی بالا باشد. چراکه جامعه امروزه بیسواد و کمسوادی را پذیرا نمیشود و خوب است که با داشتن سواد بتوانیم به رفاه برسیم. باید بدانیم که غنای اقتصادی با فقر فرهنگی همخوانی ندارد و هر چیزی در جایگاه خود ارج و قربی دارد.
۱۶. و در پایان چه توصیهای دارید به خانوادهها و دانشآموزان همشهریمان…
در پایان یادآور میشوم که من مدرسه خواجه نصیر را خانه خودم و جز زندگی شخصی خودم میدانستم. کمااینکه اکنون هم در جمع فرهنگیان همدوره نام مدرسه خواجه نصیر و نام ناصرطالبی عجین شده است. توصیه بنده به والدین و دانشآموزان هم این است که به آموزش اهمیت بدهند تا با فرهنگ غنی در خدمت شهرمان باشیم. همانگونه که مشاهده میکنید در هر مقام و منصبی نیروهای بومی چقدر دلسوزانه پای کار هستند و جهت بالا بردن نام شهرمان تلاش میکنند. با آرزوی موفقیت برای همه شما عزیزان و سربلندی شهرمان خور.