انور اسماعیلی: خطبه این هفته شهر خور را شیخ سلیمان علی پور از روستای براک بر عهده داشت. وی ضمن دعوت همه به تقوا از تفکر و اندیشه در جهان هستی و موجودات آن برای شناخت دقیق تر و بهتر خداوند سخن گفت. وی معتقد است که خداوند ما را به تفکر دعوت می کند. اما اصل تفکر این است که ما بفهمیم چرا به دنیا آمده ایم؟ چه کار باید بکنیم و مسیرمان کجاست و هدفمان کجاست؟ و وظیفه ی کلی خودمان را بفهمیم و از همه مهمتر این است که خالق خودمان را بشناسیم. و بدانیم که بهترین راه شناخت خداوند از راه تفکر در مخلوقات اوست.
ما دو نوع ذکر داریم. ذکر زبانی و ذکر فکری. منظور این است که یک نفر وقتی سر کار است چه کارمند باشد و چه کارگر وقتی خدا را در نظر بگیرد و در وجودش حس بکند هیچ وقت خیانت و دروغ از او سر نمی زند. نه غش می کند و نه فریب می دهد و نه رشوه می گیرد. چرا که می داند این کارها غلط است و گناه. این فرد وقتی که خدا را در نظر گرفت مسلما یک مرد و زن خدایی می شوند که در همه حال به یاد خدا هستند. زبان حال موجودات این است که مخلوقات را به باطل نیافریده ای. و خدا می گوید که خلایق را آفریده ام تا مرا بشناسند. کل هدف از خلقت این است که خدا را بشناسند و او را پرستش کنند.
باید توجه داشت که روزی همه این نظام هستی با توجه به نظم دقیقی که وجود دارد نابود می شود و تنها الله هست که می ماند و لاغیر. مردگانِ فردا مردگانِ امروز را دفن می کنند. این جمله ای است بسیار زیبا و قابل تامل از سیدنا علی بن ابی طالب(ع). انسان می بایست همیشه به درگاه خداوند توبه کند و خود را برای مرگ آماده کند و این خود دلیل بر عقل و خرد فرد می باشد. همانطور که امام جعفر صادق(ع) می فرماید: تلاش کن همیشه یک روز پیش از مرگت توبه کنی! ولی چون تو نمی دانی چه زمانی خواهی مرد، پس باید همیشه در حال توبه باشی مبادا که مرگت فرا برسد.
بعد از آن که با تفکر و اندیشه توانستیم به عظمت خداوند پی ببریم باید از رسول خدا اطاعات کنیم. اینجا دو چیز محور است اطاعت و شناخت خداوند و اطاعت از پیامبر خدا. وقتی برایمان ثابت شد که این فرمایش رسول خداست باید به آن عمل کنیم و در عمل به آن درنگ نکنیم. ما باید همیشه این حس را داشته باشیم که بالاخره روزی باید در پیشگاه خداوند حاضر باشیم. این باعث می شود که انسان به مال دنیا، به مقام خود و زندگی خود و قدرت خود مغرور نشود.