در ایام تعطیلات نوروزی اگر اندک نگاهی به شهر خور و شهرهای اطراف مان بیندازیم تفاوت محسوسی مشاهده می کنیم. چرا که اکثر شهرداری ها با توجه به نزدیک شدن نوروز و حضور مسافران نوروزی، فعالیت های چشمگیری در زمینه زیباسازی و معرفی اماکن تجاری و تاریخی شهرشان دارند و با تشکیل ستاد نوروزی همواره استقبال خوبی از میهمانان و مسافران می کنند.
اما متاسفانه مسئولین شهر خور نه تنها اقداماتی در این زمینه نداشته اند بلکه جالب اینجاست که شهردار شهر خور در یک ماهه اخیر به بهانه های مختلفی از قبیل جذب اعتبارات، همیشه در مسافرت و سیاحت بوده اند. همان طور که می دانیم در ماه آخر سال شهرداری ها تمام تلاش و بودجه خود را صرف زیباسازی شهرشان می کنند. حرف دیگر به مسئولین شهر اینست که چرا شهر تابلو ورودی ندارد؟! هر مسافری که از خور گذر می کند برایشان عملا محله ای از لار تلقی می شود! چرا که هیچ تابلوی خوش آمدگویی که نشان دهد به شهر دیگری وارد شده ایم مشاهده نمی شود. مضافا اینکه به دلیل عدم نصب تابلو راهنما در سطح شهر و عدم ایجاد کمپ های راهنمای نوروزی در مرکز شهر، مسافرین در اطراف میدان امام شافعی و میدان نبوت و میدان آزادگان سرگردان هستند! حتی آدرس جایگاه سوخت خور نیز نصب نشده است.
مساله بعدی این است که حمام تاریخی خور در پی باران های شدید هفته های پیش آسیب دیده و با نفوذ آب در آن، احتمال ریزش بنا و تخریب بخش هایی از آن وجود دارد. تمیز کردن فضای داخلی حمام هم توسط یکی از علاقه مندان عضو انجمن ادبی بامداد صورت گرفته است و حتی شهرداری از وضعیت این بنا کاملا بی خبر است. بنایی که می تواند به عنوان یک اثر شاخص تاریخی به مسافران نوروزی معرفی شود!
از سوی دیگر، تمام اعتبار و افتخار شهر ما ورودی زیبای آن است که آن هم توسط شهردار اول شهر ساخته شده است. ما حتی در طول ۴ سال گذشته قادر به تعویض کاشی های شکسته میدان اصلی شهر که نماد شهر ماست(میدان امام شافعی) نشده ایم. به قول قدیمی ها: خودت برخیز و بر خود ماتمی گیر!
مطلب فوق توسط یکی از همشهریان خوری که نخواست نامش نوشته شود به سایت ارسال شده است.
خودت برخیز و بر خود ماتمی گیر!
شهردار دائم السفر و شورای خوشحال!!
من برای خودم متاسفم که به شورای کنونی رای دادم.
شهردار مسافرت دوست!